D.8/93 Yargıtay/Ceza 8/93

(Ağır Ceza Dava No: 9/93; Girne)

Yüksek Mahkeme Huzurunda

Mahkeme Heyeti: Niyazi F. Korkut, Celâl Karabacak, Nevvar Nolan

İstinaf eden: Atalay Emin, Merkezi Cezaevi, Lefkoşa.

ile

Aleyhine istinaf edilen: KKTC Başsavcılığı, Lefkoşa.

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Avukat Menteş Aziz

Aleyhine istinaf edilen namına: Başsavcı Yardımıcısı Muavini Osman Enginsoy.

H Ü K Ü M

Niyazi F. Korkut: İstinaf eden Sanık, Girne Ağır Ceza Mahkemesinde Fasıl 154 Ceza Yasası’nın:

i) 331, 333(a), 334 ve 337’inci maddelerine aykırı sahte resmi evrak tanzim etmek;

ii) 339 ve 337’inci maddelerine aykırı sahte resmi evrağı tedavüle sürmek, ve

iii) 255 ve 267’inci maddelerine aykırı kamu görevlisi tarafından sirkat suçları ile itham edilip konu suçlardan kendi ikrarı ile suçlu bulunarak mahkûm edilip 1’inci davdan 6 ay, 2’inci davadan 6 ay ve 3’üncü davadan 3 ay hapse gönderildi.

Sanık bu karara karşı istinaf dosyaladı.

İstinaf eden Sanık istinaf ihbarnamesinde, sair şeyler yanında, Alt Mahkemenin ceza takdir ederken şahsi durumunu, karakterini, sosyal şahsiyetini, geçmişteki durmunu, ailevi mükellefiyetlerini, himayesi ile yardımca muhtaç olanların maruz kalacakları etkiyi, sabıkasız oluşunu lâyıkı ile değerlendirmediğini ve Alt Mahkemenin hükmünde hafifletici sebeplere değinmekle beraber bunları ehemmiyetli bir şekilde kaale almadığını; Alt Mahkemenin hükmünde Sanığı topluma kazandırma prensibine değinmekle beraber kesilen cezalar dikkate alındığında Alt Mahkemenin bu prensibi hatalı uyguladığının bariz olduğunu ve bu nedenlerle kesilen cezaların alenen fahiş olduğunu ileri sürdü.

Bu meselede tartışma konusu olmayan olgular, bu istinafı ilgilendirdiği oranda, özetle şöyledir:

İstinaf eden Sanık, dava ile ilgili zamanlarda Kıbrıs Türk Elektrik Kurumunun Girne Şubesinde sayaç okuyucusu ve tahsildar olarak görev ifa etmekte idi. Para tahsili için Sanık tarafından kullanılan makbuzlar uygulamada 3 suret halinde düzenlenmekte idi. 1’inci suret parayı ödeyen kişiye verilmekte, 2’inci suret tahsildar tarafından tahsil edilen para ile birlikte Kurum’a verilmekte ve 3’üncü suret ise makbuz defterinde kalakta idi. Sanık 20.12.1991 tarihinde elektrik tüketicisi olan Turgut Osman’dan tahsil ettiği 5700TL nakit para için 498424 No’lu makbuzun 2’inci suretini doldurarak bu makbuz ile tahsil edilen parayı Kurum’a yatırdı. Sanık bilahare bu makbuzun orijinalini başka bir elektrik tüketicisi olan Tatlısu halk odası ve Spor Kulübü Başkanı Azer Kande’den tahsil ettiği 150.000TL için doldurup konu makbuzu adıgeçene verdi, ancak tahsil ettiği 150.000TL’nı Kurum’a yatırmadı. Yapılan bir ihbar üzerine konu 15.1.1992 tarihinde Kurum tarafından polise intikal ettirldi. Ayni gün Sanık Girne’de tespit edildi. Tahkikat memuru sanığa aleyhindeki ithamı duyurup kanuni ihtarda bulunması üzerine Sanık: “ben konuyu 2 gün önceden biliyordum” şeklinde bir yanıt verdi. Sanık tutuklanarak hücreye konuldu. Sanık aynı gün suçunu itiraf ederek gönüllü bir ifade verdi. Sanık 16.1.1992 tarihinde Girne Kaza Mahkemesi huzuruna çıakrılarak hakkında 3 gün tutukluluk emri alındı. Tahkikatın tamamlanmaması üzerine 19.1.1992 tarihinde Mahkemeden 3 gün daha tutukluluk emri alındı. Sanığa 22.1.1992 tarihinde yazılı dava tebliğ edildi. Sanık dava tebliğine cevaben de suçunu kabul etti. 9.3.1993 tarihinde yapılan duruşmada da Sanık aleyhindeki üç davayı kabul etti. İddia Makamının dava ile ilgili olguları Mahkemeye sunmasından sonra Sanıkavukatı, Sanığın kabul edeceği ve bu davanın benzeri olan4 davası daha bulunduğunu belirterek bu davaların da ceza verilirken nazarı itibara alınmasını istedi. Savcılığın da itirazda bulunmaması üzerine konu 4 dava Sanığa okundu Sanık bu davalardaki ithamları da kabul etti.

Sanık avkatı Mahkemeye hitabında, sair şeyler yanında, konu 5 dava altında tahsil edilen paranın 713.715TL olduğunu; Sanığın kısa bir devre içerisinde bir gereksinme nedeni ile bir bunalıma girerek bu suçları işlediğini; Sanığın 31 yaşında ve evli olup 4.5 yaşında bir kızı bulunduğunu, çocuğunun geçirdiği bir rahatsızlıktan dolayı mali zorluklarla karşılaşıp tahsil ettiği konu paraları Kurum’a yatırmadığını; ancak daha sonra Kurum’u tazmin ettiğini; bu suç nedeni ile 9 yıl çalıştığı Kurum’daki işini kaybettiği gibi sonradan çalışmaya başladığı Acapulco Tesislerinden de, suçunun duyulması üzerine, uzaklaştırıldığını; son iki aydan beri Eti Teşebbüslerinde çalışmaya başladığını ve hayatını yeni bir düzene koyduğunu ve 715.000TL için amatörce işlenen bu suçlardan dolayı Mahkemenin Sanığa mümkün olan hoşgörüyü göstermesini istedi.

Alt Mahkeme ise hükmünde, sair şeyler yanında, Sanığın işlemiş olduğu suçların ciddi ve vahim suçlar odluklarını, bu tip suçların yaygın odluğunu; bu nedenle Sanığa ceza takdir ederken amme menfaatinin öncelikle korunması gerektiğini belirttikten sonra cezalandırmadan beklenen esas gayenin Sanığı ıslah etmek ve topluma yeniden kazandırmak olduğunun da gözardı edilemeyeceğini ve Sanığa ceza verirken onunla birlikte ailesinin de etkilenmemesine özen göstermek gerektiğini vurguladıktan sonra Sanığın sabıkasız oluşunu, müştekinin zararının tazmin edilmiş olduğunu, verilecek cezanın Sanık dışında ailesini de etkileyeceğini ve diğer tüm faktörleri dikkate alarak Sanığa mümkün mertebe kısa süreli bir hapis cezası vermeyi uygun görerek sonuçta ona 1’inci davadan 6 ay, 2’inci davadan 6 ay ve 3’üncü davadan 3 ay hapis cezası verdi.

İstinafın duruşması sırasında da istinaf eden avukatı, Alt Mahkemede söyleidklerini yineleyerekk, sair şeyler yanında, Alt Mahkemenin kararında ilkeleri doğru olarak belirtmesine karşın verilen cezaların bu ilkelere ters düştüğünü; kararda ilkeler doğru olarak vurgulanmakla bereber ceza takdir edilirken bu ilkelerin yeterince dikkate alınmadığını; Alt Mahkemenin kararında Sanığa verilecek cezanın ailesini de etkileyeceğini belirtmesine karşın ceza takdir ederken bu hususa gereken önemi vermediğini; Alt Mahkemenin Sanığın Elektrik Kurumu ile Acapulco Tesislerindeki işini bu suçlar nedeni ile kaybettiğine gereken önemi vermediğini ve bütün bu nedenlerle ve benzeri davalarda aynı mahkeme tarafında verilen cezalar dikkate alındığında Sanığa verilen hapis cezalarının alenen fahiş olduğunu savundu.

Özetlenen olgulardan da görülebileceği gibi, Alt Mahkeme, kararında, Sanığa ne gibi bir ceza verileceğini incelerken ona amme menfaatini korumaya yönelik bir ceza verilemsini vurgulamakla beraber cezaların kişiselliği ilkesinden hareketle ve Sanığı topluma kazandırmak ve ailesini de etkilememek amacı ile ona mümkün mertebe hafif bir ceza vermeyi uygun görmüştür. Bu ilkeler Y/C 40/92 ve Y/C 98/92 de vurgulandıkları cihetle bu istinafta da aynı ilkeleri sıralamayı gereksiz görüyoruz. Ancak ceza verilirken bir Sanık ıslah edilerek topluma kazandırılmak isteniyorsa ona verilecek cezanın kısa süreli olamsı gerktiğini bir kez daha vurgulamak isteriz. Bu ilkeler çerçevesinde ve özellikle Alt Mahkeemnin de Sanığa mümkün mertebe hafif bir ceza vermeyi uygun gördüğü dikkate alındığında ona verilen cezaların hafif olmayıp fahiş olduğu ve meselenin tüm olguları ve özellikle Sanığın sabıkasız olup verilen hapis cezasının onun dışında ailesini de etkileyeceği dikkate alındığında ona verilmesi gereken en uygun cezanın 1’inci davadan 3 ay 2’inci davadan 3 ay ve 3’üncü davdan 2 ay olması gerektiği görüşündeyiz.

Sonuç olarak istinaf kabul edilerek Alt Mahkemenin Sanığa vermiş odluğu cezalar iptâl edilir. Sanığa 1’inci davdan 3 ay, 2’inci davadan 3 ay ve 3’üncü davadan 2 ay hapis cezası verilir.

Cezalar mahkûmiyet tarihinden başlayacaktır.

(Niyazi F. Korkut) (Celâl Karabacak) (Nevvar Nolan)

Yargıç Yargıç Yargıç

3 Mayıs 1993

4

D

UBE

1998-08-13

ComTECH