D.23/88 Yargıtay/Ceza 26/88

(Ağır Ceza 5926/88; L’şa.)

Yüksek Mahkeme Huzurunda

Mahkeme Heyeti: Salih S. Dayıoğlu, Niyazi F. Korkut, Celâl Karabacak.

İstinaf eden: Ahmet Toptancı, Merkezi Cezaevi.

-ile-

Aleyhine istinaf edilen: K.K.T.C. Başsavcılığı.

A r a s ı n d a.

İstinaf eden namına: Av. Rifat M. Reis

Aleyhine istinaf edilen namına: Osman T. Enginsoy.

H Ü K Ü M

Salih S. Dayıoğlu: İşbu istinaf Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesinin sanığı sahtekârlıkla para temin etmeğe teşebbüs suçundan 9.9.1988 tarihinde 9 ay hapse gönderdiği hükmünden yapılmış bulunmaktadır. Olgular hususunda taraflar arasında görüş ayrılığı hemen hemen yok gibidir. Olgular aşağıdaki şekilde özetlenebilir.

Sanık bütün ilgili zamanlarda, Kıbrıs Endüstri Bankası Ltd’in Çarşı Şubesinde bir çek hesabı bulundurmakta idi. Sanığın bu hesabında 15.6.1987 tarihinden itibaren parası olmadığı gibi bankaya 500TL de borcu bulunmakta idi. Bunun bilincinde olduğu halde sanık 3.10.1987 tarihinde Şefik Zağlül isimli bir şahsa çek defterinden boş bir çek sayfası kesti ve bunu imzalayarak verdi. Zağlül ise bu çekin üzerine “Hamiline” yazısı ile ve rakam ve yazı ile de 120.000TL yazılarını yazdı. Bu şekilde doldurulan çek Zağlül tarafından Lefkoşa’da Güneş Şişman’a ibraz edildi. Zağlül, Güneş Şişman’a olan 70.000TL borcunu kestikten sonra geriye kalan 50.000TL’nın kendisine ödenmesini istedi. Güneş Şişman konu çeki bozdurmak üzere bankaya gönderdiği zaman sanığın hesabında para olmadığı nedeni ile çek ödenmedi ve bu şekilde mesele polise intikal etti. Sanığın derdest edilmesi üzerine sanık polise çekleri “Şefik Zağlül çaldı, kabul etmem” dedi. 22.10.1987 tarihinde derdest edien Zağlül polise vermiş olduğu ifadede çekin kendisine sanık tarafından verildiğini fakat içeriğini ise kendisinin yazdığını kabul etti. Gerek sanık gerekse Zağlül aleyhine Ağır Ceza Mahkemesinde üç dava getirildi. Bu davaların duruşmasının yapılması esnasında sanık ve Zağlül aleyhlerine getirilen ve sahtekârlıkla para temin etmeğe teşebbüs suçu olan 3. davayı kabul etmek için izin talep ettiler. Talep edilen iznin verilmesi üzerine 3. dava onlara tekrar okundu. Sanık ile Zağlül bu davayı kabul ettiler. İddia Makamının, sanık ve Zağlül aleyhine getirdiği diğer iki davada şahadet ibraz etmediğinden sanık ve Zağlül Mahkemece bu davalardan beraat ettirildiler. Hükmünü veren Ağır Ceza Mahkemesi Zağlül’ü 4 ay ve sanığı da 9 ay hapis cezasına çarptırdı. Ağır Ceza Mahkemesine verilen bilgiye göre Zağlül’ün benzeri sabıkası yoktu. Sanığın ise iki benzeri sabıkası mevcuttu. İddia Makamına göre sanık 1985 yılında sahtekârlıkla para temin etmek suçundan 5 ay ve 1986 yılında da sahte davranışla kredi temin etmek suçundan da 3 ay hapis cezasına çarptırıldı. Sanık bu sabıkalarını kabul etti. Ayrıca sanığın istemi üzerine Ağır Ceza Mahkemesi aleyhine getirilen ve askıda bulunan benzeri bir davayı da dikkate aldı. Sanık kendisine kesilen 9 ay hapis cezasının aşikâr surette çok olduğu gerekçesi ile istinaf etti.

Dosyalanan istinaf ihbarnamesi 3 sebep içermekle birlikte bunları bir ana başlık altında toplamak mümkündür. Şöyle ki: Sanığın bu suçtan ötürü bir menfaati olmadığı ve suçun da teşebbüs safhasında kaldığı ve keza şikâyetçinin de mağdur olmadığı dikkate alındığında ona kesilen ceza aşikar surette çoktur.

Sanığın işlediği ve kendi ikrarı ile mahkûm edildiği suç maalesef son zamanlarda oldukça yaygın bir hale gelen suç türlerinden birisidir. Bu tür davranışların, zaten hiç de iç açıcı olmayan ekonomik durumu daha da zorlaştırdığı aşikârdır. Sanığın bu suçtan ötürü menfaat temin etmmesi leyhine alınacak bir faktör değildir. Bunun aksini düşünmek çıkarı olmadığı için hafif cezaya çarptırılacağını düşünen kişileri suç işlemeğe teşvik eder. Suçun teşebbüs safhasında kalması da elbetteki dikkate alınacak bir faktördür ve Ağır Ceza Mahkemesi de bunu dikkate almıştır. Nitekim bu suçtan mahkûm olan kişilere öngörülen 2 yıl hapis cezasından sanık sadece 9 ay hapis cezsına çarpırılmış bulunmaktadır. Müştekinin mağdur olmaması sanığın olumlu bir hareketinden olmayıp, onun yani müştekinin tedbirli davranıp çeki ilkin ilgili bankaya göndermesindendir. Kanaatimizce sanığın hakkında hükmedilen hapis cezasının süresinden şikâyet etmeye hiç de hakkı yoktur. Kendisine geçmişte 2 defa fırsat verilmiş ve daha önce belirtildiği gibi 1985 ve 1986 yıllarında benzeri suçlardan ötürü 2 defa kısa süreli hapis cezasına çarptırılmıştı. Sanığın bundan gerken dersi almadığı ve özellikle benzeri suç işlemeye devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda sanığa daha fazla mülâyım davranmanın gereği yoktur ve Ağır Ceza Mahkemesi, suça iştirak eden diğer kişiye 4 ay hapis cezası keserken haklı olarak sanığa 9 aay hapis cezası kesmeyi uygun görmüştür. Kanaatimizce Ağır Ceza Mahkemesinin sanığı hapse göndermekle hata etmediği gibi ona kestiği 9 ay hapis cezası da müdahalemizi gerektirecek kadar çok değildir.

Sonuç olarak istinaf reddolunur. Hapis cezası mahkûmiyet tarihinden başlayacaktır.

(Salih S. Dayıoğlu) (Niyazi F. Korkut) (Celâl Karabacak)

Yargıç Yargıç Yargıç

9 Aralık 1988

3

D

UBE

1997-12-11

ComTECH